İÇİNDEKİLER
İNSAN HAKLARI EVRENSEL BEYANNAMESİ
AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER ÇOCUK
HAKLARI BİLDİRGESİ
BM ÇOCUK HAKLARI SÖZLEŞMESİ
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER, İŞKENCE
VE DİĞER ZALİMCE, İNSANLIKDIŞI VEYA ONUR KIRICI DAVRANIŞ VEYA CEZALANDIRMALARA
KARŞI SÖZLEŞME
HER TÜRLÜ IRK AYRIMCILIĞININ
ORTADAN KALDIRILMASINA İLİŞKİN ULUSLARARASI SÖZLEŞMENİN ONAYLANMASININ UYGUN
BULUNDUĞU HAKKINDA KANUN VE SÖZLEŞME
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER KADINLARA
KARŞI HER TÜRLÜ AYRIMCILIĞIN ÖNLENMESİ ULUSLARARASI SÖZLEŞMESİ
İNSAN HAKLARI EVRENSEL BEYANNAMESİ
(10 Aralık 1948)
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 10 Aralık
1948 tarih ve 217 A(III) sayılı Kararıyla ilan edilmiştir.
Birleşmiş
Milletler Genel Kurulu;
İnsanlık topluluğunun bütün bireyleriyle kuruluşlarının bu
Bildirgeyi her zaman göz önünde tutarak eğitim ve öğretim yoluyla bu hak ve
özgürlüklere saygıyı geliştirmeye, giderek artan ulusal ve uluslararası
önlemlerle gerek üye devletlerin halkları ve gerekse bu devletlerin yönetimi
altındaki ülkeler halkları arasında bu hakların dünyaca etkin olarak tanınmasını
ve uygulanmasını sağlamaya çaba göstermeleri amacıyla tüm halklar ve uluslar
için ortak ideal ölçüleri belirleyen bu İnsan Hakları Evrensel Bildirgesini ilan
eder.
Madde 1-
Bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana
sahiptirler, birbirlerine karşı kardeşlik anlayışıyla davranmalıdırlar.
Madde 2-
Herkes, ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasal veya başka bir görüş, ulusal veya
sosyal köken, mülkiyet, doğuş veya herhangi başka bir ayrım gözetmeksizin bu
Bildirge ile ilan olunan bütün haklardan ve bütün özgürlüklerden yararlanabilir.
Ayrıca, ister bağımsız olsun, ister vesayet altında veya özerk olmayan ya da
başka bir egemenlik kısıtlamasına bağlı ülke yurttaşı olsun, bir kimse hakkında,
uyruğunda bulunduğu devlet veya ülkenin siyasal, hukuksal veya uluslararası
statüsü bakımından hiçbir ayrım gözetilmeyecektir.
Madde 3 -Yaşamak,
özgürlük ve kişi güvenliği herkesin hakkıdır.
Madde 4-
Hiç kimse kölelik veya kulluk altında bulundurulamaz, kölelik ve köle ticareti
her türlü biçimde yasaktır.
Madde 5-
Hiç kimseye işkence yapılamaz, zalimce, insanlık dışı veya onur kırıcı
davranışlarda bulunulamaz ve ceza verilemez.
Madde 6-
Herkesin, her nerede olursa olsun, hukuksal kişiliğinin tanınması hakkı vardır.
Madde 7-
Herkes yasa önünde eşittir ve ayrım gözetilmeksizin yasanın korunmasından eşit
olarak yararlanma hakkına sahiptir. Herkesin bu Bildirgeye aykırı her türlü
ayrım gözetici işleme karşı ve böyle işlemler için yapılacak her türlü
kışkırtmaya karşı eşit korunma hakkı vardır.
Madde 8-
Herkesin anayasa yada yasayla tanınmış temel haklarını çiğneyen eylemlere karşı
yetkili ulusal mahkemeler eliyle etkin bir yargı yoluna başvurma hakkı vardır.
Madde 9-
Hiç kimse keyfi olarak yakalanamaz, tutuklanamaz ve sürgün edilemez.
Madde 10-
Herkesin, hak ve yükümlülükleri belirlenirken ve kendisine bir suç yüklenirken,
tam bir şekilde davasının bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından hakça ve
açık olarak görülmesini istemeye hakkı vardır.
Madde 11
1. Kendisine bir suç yüklenen herkes, savunması için gerekli olan tüm
güvencelerin tanındığı açık bir yargılama sonunda, yasaya göre suçlu olduğu
saptanmadıkça, suçsuz sayılır.
2. Hiç kimse
işlendiği sırada ulusal yada uluslararası hukuka göre bir suç oluşturmayan
herhangi bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu sayılamaz. Kimseye suçun işlendiği
sırada uygulanabilecek olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.
Madde 12-
Kimsenin özel yaşamına, ailesine konutuna ya da haberleşmesine keyfi olarak
karışılamaz, şeref ve adına saldırılamaz.
Herkesin bu
gibi karışma ve saldırılara karşı yasa tarafından korunmaya hakkı vardır.
Madde 13
1. Herkesin bir
devletin toprakları üzerinde serbestçe dolaşma ve oturma hakkı vardır.
2. Herkes ,
kendi ülkesi de dahil olmak üzere, herhangi bir ülkeden ayrılmak ve ülkesine
yeniden dönmek hakkına sahiptir.
Madde 14
1. Herkesin zulüm altında başka ülkelere sığınma ve sığınma olanaklarından
yararlanma hakkı vardır.
2. Gerçekten
siyasal nitelik taşımayan suçlardan veya Birleşmiş Milletlerin amaç ve
ülkelerine aykırı eylemlerden doğan kovuşturma durumunda bu haktan
yararlanılamaz.
Madde 15
1. Herkesin bir yurttaşlığa hakkı vardır.
2. Hiç kimse
keyfi olarak yurttaşlığından veya yurttaşlığını değiştirme hakkından yoksun
bırakılamaz.
Madde 16
1. Yetişkin her erkeğin ve kadının, ırk, yurttaşlık veya din bakımlarından
herhangi bir kısıtlamaya uğramaksızın evlenme ve aile kurmaya hakkı vardır.
2. Evlenme
sözleşmesi, ancak evleneceklerin özgür ve tam iradeleriyle yapılır.
3. Aile,
toplumun, doğal ve temel unsurudur, toplum ve devlet tarafından korunur.
Madde 17
1. Herkesin tek başına veya başkalarıyla ortaklaşa mülkiyet hakkı vardır.
2. Hiç kimse
keyfi olarak mülkiyetinden yoksun bırakılamaz.
Madde 18-
Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne hakkı vardır.
Bu hak, din
veya topluca, açık olarak ya da özel biçimde öğrenim, uygulama, ibadet ve dinsel
törenlerle açığa vurma özgürlüğünü içerir.
Madde 19-
Herkesin düşünce ve anlatım özgürlüğüne hakkı vardır. Bu hak düşüncelerinden
dolayı rahatsız edilmemek, ülke sınırları söz konusu olmaksızın, bilgi ve
düşünceleri her yoldan araştırmak, elde etmek ve yaymak hakkını gerekli kılar.
Madde 20
1. Herkesin silahsız ve saldırısız toplanma, dernek kurma ve derneğe katılma
özgürlüğü vardır.
2. Hiç kimse
bir derneğe girmeye zorlanamaz.
Madde 21
1. Herkes, doğrudan veya serbestçe seçilmiş temsilciler aracılığı ile ülkesinin
yönetimine katılma
hakkına
sahiptir.
2. Herkesin
ülkesinin kamu hizmetlerinden eşit olarak yararlanma hakkı vardır.
3. Halkın
iradesi hükümet otoritesinin temelidir. Bu irade, gizli veya serbestliği
sağlayacak benzeri bir yöntemle genel ve eşit oy verme yoluyla yapılacak ve
belirli aralıklarla tekrarlanacak dürüst seçimlerle belirlenir.
Madde 22-
Herkesin, toplumun bir üyesi olarak, sosyal güvenliğe hakkı vardır. Ulusal
çabalarla ve uluslararası işbirliği yoluyla ve her devletin örgütlenmesine ve
kaynaklarına göre, herkes onur ve kişiliğinin serbestçe gelişim için gerekli
olan ekonomik, sosyal ve kültürel haklarının gerçekleştirilmesi hakkına
sahiptir.
Madde 23
1. Herkesin çalışma, işini serbestçe seçme, adaletli ve elverişli koşullarda
çalışma ve işsizliğe karşı korunma hakkı vardır.
2. Herkesin,
herhangi bir ayrım gözetmeksizin, eşit iş için eşit ücrete hakkı vardır.+
3. Herkesin
kendisi ve ailesi için insan onuruna yaraşır ve gerekirse her türlü sosyal
koruma önlemleriyle desteklenmiş bir yaşam sağlayacak adil ve elverişli bir
ücrete hakkı vardır.
4. Herkesin
çıkarını korumak için sendika kurma veya sendikaya üye olma hakkı vardır.
Madde 24-
Herkesin dinlenmeye, eğlenmeye, özellikle çalışma süresinin makul ölçüde
sınırlandırılmasına ve belirli dönemlerde ücretli izne çıkmaya hakkı vardır.
Madde 25
1. Herkesin kendisinin ve ailesinin sağlık ve refahı için beslenme, giyim, konut
ve tıbbi bakım hakkı vardır. Herkes, işsizlik, hastalık, sakatlık, dulluk,
yaşlılık ve kendi iradesi dışındaki koşullardan doğan geçim sıkıntısı durumunda
güvenlik hakkına sahiptir.
2. Anaların ve
çocukların özel bakım ve yardım görme hakları vardır.
Bütün çocuklar, evlilik içi veya evlilik dışı doğmuş olsunlar, aynı sosyal
güvenceden yararlanırlar.
Madde 26
1. Herkes eğitim hakkına sahiptir. Eğitim, en azından ilk ve temel eğitim
aşamasında parasızdır. İlköğretim zorunludur. Teknik ve mesleksel eğitim herkese
açıktır. Yüksek öğretim, yeteneklerine göre herkese tam bir eşitlikle açık
olmalıdır.
2. Eğitim insan
kişiliğini tam geliştirmeye ve insan haklarıyla temel özgürlüklere saygıyı
güçlendirmeye yönelik olmalıdır. Eğitim, bütün uluslar, ırklar ve dinsel
topluluklar arasında anlayış, hoşgörü ve dostluğu özendirmeli ve Birleşmiş
Milletlerin barışı koruma yolundaki çalışmalarını geliştirmelidir.
3. Çocuklara
verilecek eğitimin türünü seçmek, öncelikle ana ve babanın hakkıdır.
Madde 27
1. Herkes toplumun kültürel yaşamına serbestçe katılma, güzel sanatlardan
yararlanma, bilimsel gelişmeye katılma ve bundan yararlanma hakkına sahiptir.
2. Herkesin
yaratıcısı olduğu bilim, edebiyat ve sanat ürünlerinden doğan maddi ve manevi
çıkarlarının korunmasına hakkı vardır.
Madde 28-
Herkesin bu Bildirgede öngörülen hak ve özgürlüklerin gerçekleşeceği bir
toplumsal ve uluslararası düzene hakkı vardır.
Madde 29
1. Herkesin, kişiliğinin serbestçe ve tam gelişmesine olanak veren topluma karşı
ödevleri vardır.
2. Herkes
haklarını kullanırken ve özgürlüklerinden yararlanırken, başkalarının hak ve
özgürlüklerinin tanınması ve bunlara saygı gösterilmesinin sağlanması ve
demokratik bir toplumda genel ahlak ve kamu düzeniyle genel refahın gereklerinin
karşılanması amacıyla yalnız yasayla belirlenmiş sınırlamalara bağlı olur.
3. Bu hak ve
özgürlükler hiçbir koşulda Birleşmiş Milletlerin amaç ve ilkelerine aykırı
olarak kullanılamaz.
Madde 30-
Bu bildirgenin hiçbir kuralı, herhangi bir devlet, topluluk veya kişiye, burada
açıklanan hak ve özgürlüklerden herhangi birinin yok edilmesini amaçlayan bir
girişimde veya eylemde bulunma hakkını verir biçimde yorumlanamaz.
AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ
Aşağıda imzası bulunan Avrupa Konseyi üyesi
hükümetler;
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 10
Aralık 1948'de ilan edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'ni,
Bu Bildiri'nin, metninde açıklanan hakların her
yerde ve etkin olarak tanınmasını ve uygulanmasını sağlamayı hedef aldığını,
Avrupa Konseyi'nin amacının, üyeleri arasında
daha sıkı bir birlik kurmak olduğunu ve insan hakları ile temel özgürlüklerinin
korunması ve geliştirilmesinin bu amaca ulaşma yollarından birini oluşturduğunu
göz önüne alarak,
Dünyada barış ve adaletin asıl temelini
oluşturan ve sağlanıp korunabilmesi, her şeyden önce, bir yandan da insan
hakları konusunda ortak bir anlayış ve ortaklığa saygı esasına bağlı olan bu
temel özgürlüklere derin inançlarını bir daha tekrarlayarak,
Aynı inancı taşıyan ve siyasal gelenekler,
idealler, özgürlüklere saygı ve hukukun üstünlüğü konularında ortak bir mirası
paylaşan Avrupa devletlerinin hükümetleri sıfatıyla, Evrensel Bildiri'de yer
alan bazı hakların ortak güvenceye bağlanmasını sağlama yolunda ilk adımları
atmayı kararlaştırarak;
Aşağıdaki hususlarda anlaşmışlardır:
BÖLÜM I
Haklar ve Özgürlükler
Madde 1
İnsan Haklarına saygı yükümlülüğü
Yüksek Sözleşmeci Taraflar, kendi yetki alanları içinde bulunan herkese
bu Sözleşmenin birinci bölümünde açıklanan hak ve özgürlükleri tanırlar.
Madde 2
Yaşama hakkı
1. Herkesin yaşam hakkı, yasanın koruması
altındadır. Yasanın ölüm cezası ile cezalandırdığı bir suçtan dolayı hakkında
mahkemece hükmedilen bu cezanın yerine getirilmesi dışında, hiç kimse kasten
öldürülemez.
2. Öldürme, aşağıdaki durumlardan birinde
kuvvete başvurmanın kesin zorunluluk haline gelmesi sonucunda meydana gelmişse,
bu maddenin ihlali suretiyle yapılmış sayılmaz:
a. Bir kimsenin yasadışı şiddete karşı korunması
için;
b. Usulüne uygun olarak yakalamak için veya
usulüne uygun olarak tutuklu bulunan bir kişinin kaçmasını önlemek için;
c. Ayaklanma veya isyanın, yasaya uygun olarak
bastırılması için.
Madde 3
İşkence yasağı
Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı yada onur
kırıcı ceza veya işlemlere tabi tutulamaz.
Madde 4
Kölelik ve zorla çalıştırma yasağı
1. Hiç kimse köle ve kul halinde tutulamaz.
2. Hiç kimse zorla çalıştırılamaz ve zorunlu
çalışmaya tabi tutulamaz.
3. Aşağıdaki haller bu maddede sözü geçen "zorla
çalıştırma veya zorunlu çalışma"dan sayılmazlar:
a. Bu Sözleşmenin 5. maddesinde öngörülen
koşullar altında tutuklu bulunan kimseden tutukluluğu veya şartlı salıverilmesi
süresince olağan olarak yapılması istenen çalışma;
b. Askeri nitelikte bir hizmet veya inançları
gereğince askerlik görevini yapmaktan kaçınan kimselerin durumunu meşru sayan
ülkelerde bu inanca sahip kimselere zorunlu askerlik yerine gördürülecek başka
bir hizmet;
c. Toplumun hayat veya refahını tehdit eden kriz
ve afet hallerinde istenecek her hizmet;
d. Normal yurttaşlık yükümlülükleri kapsamına
giren her türlü çalışma veya hizmet.
Madde 5
Özgürlük ve güvenlik hakkı
1. Herkesin kişi özgürlüğüne ve güvenliğine
hakkı vardır. Aşağıda belirtilen haller ve yasada belirlenen yollar dışında hiç
kimse özgürlüğünden yoksun bırakılamaz.
a. Kişinin yetkili mahkeme tarafından mahkum
edilmesi üzerine usulüne uygun olarak hapsedilmesi;
b. Bir mahkeme tarafından, yasaya uygun olarak,
verilen bir karara riayetsizlikten dolayı veya yasanın koyduğu bir yükümlülüğün
yerine getirilmesini sağlamak için usulüne uygun olarak yakalanması veya tutulu
durumda bulundurulması;
c. Bir suç işlediği hakkında geçerli şüphe
bulunan veya suç işlemesine yada suçu işledikten sonra kaçmasına engel olmak
zorunluluğu inancını doğuran makul nedenlerin bulunması dolayısıyla, bir
kimsenin yetkili merci önüne çıkarılmak üzere yakalanması ve tutulu durumda
bulundurulması;
d. Bir küçüğün gözetim altında eğitimi için
usulüne uygun olarak verilmiş bir karar gereği tutulu durumda bulundurulması
veya kendisinin yetkili merci önüne çıkarılması için usulüne uygun olarak tutulu
durumda bulundurulması;
e. Bulaşıcı hastalık yayabilecek bir kimsenin,
bir akıl hastasının, bir alkoliğin, uyuşturucu madde bağımlısı bir kişinin veya
bir serserinin usulüne uygun olarak tutulu durumda bulundurulması;
f. Bir kişinin usulüne aykırı surette ülkeye
girmekten alı konmasını veya kendisi hakkında sınır dışı etme yada geriverme
işleminin yürütülmekte olması nedeniyle usulüne uygun olarak yakalanması veya
tutulu durumda, bulundurulması;
2. Yakalanan her kişiye, yakalama nedenleri ve
kendisine yöneltilen her türlü suçlama en kısa zamanda ve anladığı bir dille
bildirilir.
3. Bu maddenin 1.c fıkrasında öngörülen koşullar
uyarınca yakalanan veya tutulu durumda bulunan herkes, hemen bir yargıç veya
adli görev yapmaya yasayla yetkili kılınmış diğer bir görevli önüne çıkarılır;
kendisinin makul bir süre içinde yargılanmaya veya adli kovuşturma sırasında
serbest bırakılmaya hakkı vardır. Salıverilme, ilgilinin duruşmada hazır
bulunmasını sağlayacak bir teminata bağlanabilir.
4. Yakalama veya tutuklu durumda bulunma
nedeniyle özgürlüğünden yoksun kılınan herkes, özgürlük kısıtlamasının yasaya
uygunluğu hakkında kısa bir süre içinde karar vermesi ve yasaya aykırı görülmesi
halinde kendisini, serbest bırakması için bir mahkemeye başvurma hakkına
sahiptir.
5. Bu madde hükümlerine aykırı olarak yapılmış
bir yakalama veya tutulu kalma işleminin mağduru olan herkesin tazminat istemeye
hakkı vardır.
Madde 6
Adil yargılanma hakkı
1. Herkes, gerek medeni hak ve yükümlülükleriyle
ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda
karar verecek olan, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından
davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini
istemek hakkına sahiptir. Hüküm açık oturumda verilir; ancak, demokratik bir
toplumda genel ahlak, kamu düzeni ve ulusal güvenlik yararına, küçüklerin
korunması veya davaya taraf olanların özel hayatlarının gizliliği
gerektirdiğinde, veya davanın açık oturumda görülmesinin adaletin selametine
zarar verebileceği bazı özel durumlarda, mahkemenin zorunlu göreceği ölçüde,
duruşmalar dava süresince tamamen veya kısmen basma ve dinleyicilere kapalı
olarak sürdürülebilir.
2. Bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu
yasal olarak sabit oluncaya kadar suçsuz sayılır.
3. Her sanık, en azından aşağıdaki haklara
sahiptir:
a. Kendisine yöneltilen suçlamanın
niteliği ve nedeninden en kısa zamanda, anladığı bir dille ve ayrıntılı olarak
haberdar edilmek;
b. Savunmasını hazırlamak için
gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olmak;
c. Kendi kendini savunmak veya kendi
seçeceği bir savunmacının yardımından yararlanmak ve eğer savunmacı tutmak için
mali olanaklardan yoksun bulunuyor ve adaletin selameti gerektiriyorsa,
mahkemece görevlendirilecek bir avukatın para ödemeksizin yardımından
yararlanabilmek;
d. İddia tanıklarını sorguya çekmek veya
çektirmek, savunma tanıklarının da iddia tanıklarıyla aynı koşullar altında
çağırılmasının ve dinlenmesinin sağlanmasını istemek;
e. Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya
konuşmadığı takdirde bir tercümanın yardımından para ödemeksizin yararlanmak.
Madde 7
Cezaların yasallığı
1. Hiç kimse, işlendiği zaman ulusal ve
uluslararası hukuka göre bir suç sayılmayan bir fiil veya ihmalden dolayı mahkum
edilemez. Yine hiç kimseye, suçun işlendiği sırada uygulanabilecek olan cezadan
daha ağır bir ceza verilemez.
2. Bu madde, işlendiği zaman uygar uluslar
tarafından tanınan genel hukuk ilkelerine göre suç sayılan bir fiil veya ihmal
ile suçlanan bir kimsenin yargılanmasına ve cezalandırılmasına engel değildir.
Madde 8
Özel hayatın ve aile hayatının korunması
1. Herkes; özel ve aile hayatına, konutuna ve
haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.
2. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu
otoritesinin müdahalesi, ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik
refahı, dirlik ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya
ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir
toplumda, zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu
olabilir.
Madde 9
Düşünce, vicdan ve din özgürlüğü
1. Herkes; düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne
sahiptir. Bu hak, din veya inanç değiştirme özgürlüğü ile tek başına veya
topluca, açıkça veya özel tarzda ibadet, öğretim, uygulama ve ayin yapmak
suretiyle dinini veya inancını açıklama özgürlüğünü de içerir.
2. Din veya inancını açıklama özgürlüğü, ancak
kamu güvenliğinin, kamu düzenin, genel sağlığın veya ahlakın, yada başkalarının
hak ve özgürlüklerinin korunması için demokratik bir toplumda zorunlu
tedbirlerle ve yasayla sınırlanabilir.
Madde 10
İfade özgürlüğü
1. Herkes, görüşlerini açıklama ve anlatım
özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin
müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve
vermek özgürlüğünü de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema
işletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına engel değildir.
2. Kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu
özgürlükler, demokratik bir toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak,
ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu emniyetinin korunması, kamu
düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın,
başkalarının şöhret ve haklarının korunması, veya yargı gücünün otorite ve
tarafsızlığının sağlanması için yasayla öngörülen bazı biçim koşullarına,
sınırlamalara ve yaptırımlara bağlanabilir.
Madde 11
Dernek kurna ve toplantı özgürlüğü
1. Herkes; asayişi bozmayan toplantılar yapmak,
dernek kurmak, ayrıca çıkarlarını korumak için başkalarıyla birlikte sendikalar
kurmak ve sendikalara katılmak haklarına sahiptir.
2. Bu hakların kullanılması, demokratik bir
toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak, ulusal güvenliğin, kamu
emniyetinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi,
sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması
amaçlarıyla ve ancak yasayla i sınırlanabilir. Bu madde, bu hakların
kullanılmasında silahlı kuvvetler, kolluk mensupları veya devletin idare
mekanizmasında görevli olanlar hakkında meşru sınırlamalar konmasına engel
değildir.
Madde 12
Evlenme hakkı
Evlenme çağına gelen erkek ve kadın, bu hakkın
kullanılmasını düzenleyen ulusal yasalar uyarınca evlenmek ve aile kurmak
hakkına sahiptir.
Madde 13
Etkili başvuru hakkı
Bu Sözleşme'de tanınmış olan hak ve özgürlükleri ihlal edilen herkes,
ihlal fiili resmi görev yapan kimseler tarafından bu sıfatlarına dayanılarak
yapılmış da olsa, ulusal bir makama etkili bir başvuru yapabilme hakkına
sahiptir.
Madde 14
Ayırımcılık yasağı
Bu Sözleşmede tanınan hak ve özgürlüklerden
yararlanma; cinsiyet, ırk, renk, dil, din, siyasal veya diğer kanaatler, ulusal
veya sosyal köken, ulusal bir azınlığa mensupluk, servet, doğum veya herhangi
başka bir durum bakımından hiçbir ayırımcılık yapılmadan sağlanır.
Madde 15
Olağanüstü hallerde askıya alma
1. Savaş veya ulusun varlığını tehdit eden başka
bir genel tehlike halinde her Yüksek Sözleşmeci Taraf, ancak durumun
gerektirdiği ölçüde ve uluslararası hukuktan doğan başka yükümlülüklere ters
düşmemek koşuluyla bu Sözleşmede öngörülen yükümlülüklere aykırı tedbirler
alabilir.
2. Yukarıdaki hüküm, meşru savaş fiilleri
sonucunda meydana gelen ölüm hali dışında, 2. madde ile 3. ve 4. maddeler (fıkra
1) ve 7. maddeyi hiçbir suretle ihlale mezun kılmaz.
3. Bu maddeye göre aykırı tedbirler alma hakkını
kullanan her Yüksek Sözleşmeci Taraf, alınan tedbirler ve bunları gerektiren
nedenler hakkında Avrupa Konseyi Genel Sekreteri'ne tam bilgi verir. Bu Yüksek
Sözleşmeci Taraf, sözü geçen tedbirlerin yürürlükten kalktığı tarihi de Avrupa
Konseyi Genel Sekreteri’ne bildirir.
Madde 16
Yabancıların siyasal etkinliklerinin
kısıtlanması
10, 11 ve 14. maddelerin hiçbir hükmü, Yüksek Sözleşmeci Tarafların
yabancıların siyasal etkinliklerini sınırlamalarına engel sayılmaz.
Madde 17
Hakların kötüye kullanımının yasaklanması
Bu Sözleşme hükümlerinden hiçbiri, bir devlete,
topluluğa veya kişiye, Sözleşme'de tanınan hak ve özgürlüklerin yok edilmesine
veya burada öngörüldüğünden daha geniş ölçüde sınırlamalara uğratılmasına
yönelik bir etkinliğe girişme ya da eylemde bulunma hakkını sağlar biçimde
yorumlanamaz.
Madde 18
Hakların kısıtlanmasının sınırları
Bu Sözleşmenin hükümleri gereğince, sözü edilen
hak ve özgürlüklere getirilen sınırlamalar, ancak öngörülen amaçlar için
uygulanabilir.
BÖLÜM II
Avrupa insan Hakları Mahkemesi
Madde 19
Mahkeme'nin kuruluşu
Bu Sözleşme ve protokollerine, Yüksek Sözleşmeci
Taraflarca kabul edilen yükümlülüklere uyulmasını sağlamak için; aşağıda
“Mahkeme” olarak anılacak bir Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kurulur. Mahkeme
devamlı görev yapar.
Madde 20
Yargıç sayısı
Mahkeme, Yüksek Sözleşmeci Taraflar sayısına eşit sayıda yargıçtan
oluşur.
Madde 21
Görev için aranan koşullar
1. Yargıçlar üstün ahlaki vasıflara ve yüksek
bir hukuki göreve atanmak için gerekli niteliklere sahip veya ehliyetleriyle
tanınmış hukukçu olmalıdırlar.
2. Yargıçlar Mahkemeye kendi adlarına
katılırlar.
3. Görev süreleri içerisinde, yargıçlar
bağımsızlıkları, tarafsızlıkları ve daimi görevin gerekleri ile bağdaşmayan
herhangi bir görev üstlenemezler; bu fıkranın uygulanmasından doğan sorunlar
Mahkeme tarafından karara bağlanır.
Madde 22
Yargıçların seçimi
1. Yargıçlar, her Yüksek Sözleşmeci Taraf için,
o Yüksek Sözleşmeci Taraf tarafından gösterilen ve üç aday içeren bir liste
üzerinden Parlamenterler Meclisi tarafından oy çokluğu ile seçilirler.
2. Yeni Yüksek Sözleşmeci Tarafların bu
Sözleşme'ye katılmaları halinde Mahkeme'yi tamamlamak ve boşalan üyelikleri
doldurmak için aynı usul izlenir.
Madde 23
Görev süreleri
1. Yargıçlar altı yıl için seçilirler. Tekrar
seçilmeleri mümkündür. Bununla beraber ilk seçilen yargıçlardan yarısının görev
süresi üç yıl sonunda sona erecektir.
2. İlk üç yıllık sürenin sonunda görevleri sona
erecek olan üyeler, ilk seçimlerin yapılmasından hemen sonra, Avrupa Konseyi
Genel Sekreteri tarafından kura çekmek suretiyle saptanır.
3. Yargıçların imkan ölçüsünde yarısının her üç
yılda bir yenilenmesini sağlamak için, Parlamenterler Meclisi bir sonraki seçime
geçmeden önce seçilecek yargıçlardan bir veya birkaçının görev süresinin veya
sürelerinin üç yıldan az veya dokuz yıldan çok olmamak şartı ile, altı yıl
dışında bir süre olmasına karar verebilir.
4. Birden fazla üyenin görev süresinin söz
konusu olduğu durumlarda ve Parlamenterler Meclisi'nin yukarıdaki fıkrayı
uygulaması halinde, görev sürelerinin üyelere dağılımı, Genel Sekreter'in,
seçimden hemen sonra yapacağı kura sonucu belirlenir.
5. Görev süresi bitmemiş bir yargıcın yerine
seçilen yargıç, selefinin görev süresini tamamlar.
6. Yargıçların görev süreleri 70 yaşında sona
erer.
7. Yargıçlar, yerlerine başkası seçilinceye
kadar görev yaparlar. Yerlerine başkası seçildikten sonra da kendilerine havale
edilmiş olan davalara bakmaya devam ederler.
Madde 24
Görevden alınma
Bir yargıç ancak, artık gerekli koşulları taşıma
dışına ilişkin diğer yargıçların üçte iki çoğunluk ile alacakları kararla
görevden alınabilir.
Madde 25
Yazı işleri ve hukukçular
Mahkeme'de, görev ve kuruluşu Mahkeme
içtüzüğünde belirlenen bir Yazı İşleri bulunur. Mahkeme’ye yazı işlerinde
görevli hukukçular yardım eder.
Madde 26
Mahkeme'nin genel kurul halinde toplanması
Genel Kurul halinde toplanan Mahkeme,
1. Üç yıllık bir süre için Başkanını ve bir veya
iki Başkan Yardımcısını seçer, bunların tekrar seçilmeleri mümkündür;
2. Belirli süreler için Daireler kurar;
3. Mahkeme, Dairelerinin başkanlarını seçer,
bunların tekrar seçilmeleri mümkündür;
4. Mahkeme içtüzüğünü kabul eder;
5. Yazı işleri Müdürü ve bir veya birden fazla
Müdür Yardımcısı seçer.
Madde 27
Komite, Daireler ve Büyük Daire
1. Mahkeme, önüne gelen başvuruları incelemek
üzere üç yargıçlı Komiteler, yedi yargıçlı Daireler ve on yedi yargıçlı bir
Büyük Daire şeklinde toplanır. Mahkemenin Daireleri belirli bir süre için
Komiteleri oluşturur.
2. Başvuruya konu olan Taraf Devlet adına
seçilmiş yargıç Daire ve Büyük Dairede vazifeten yer alır; bu yargıcın
yokluğunda veya katılması mümkün olmayan durumlarda, anılan Devletin
belirleyeceği bir kişi yargıç sıfatıyla Daire ve Büyük Dairede yer alır.
3. Büyük Daire ayrıca Mahkeme Başkanı, Başkan
Yardımcıları, Daire Başkanları ve Mahkeme içtüzüğüne göre seçilecek diğer
yargıçlardan oluşur. 43. madde uyarınca Büyük Daireye sevk edilen başvuruların
incelenmesi sırasında, Daire Başkanı ve başvuruda konu edilen Devletin yargıcı
dışında, bu kararı veren Daire yargıçları Büyük Dairede yer alamazlar.
Madde 28
Komitelerin kabul edilemezlik kararları
Bir Komite, 34. madde uyarınca yapılan kişisel
başvurunun, daha fazla incelemeyi gerektirmediği hallerde, oybirliği ile kabul
edilemezliğine veya kayıttan düşürülmesine karar verebilir. Bu karar kesindir.
Madde 29
Dairelerin kabul edilebilirlik ve esasa
ilişkin kararları
1. 28. madde çerçevesinde karar verilmediği takdirde, bir Daire, 34.
madde
uyarınca yapılan kişisel başvuruların kabul
edilebilirliği ve esası hakkında karar verir.
2. Bir Daire, 33. madde uyarınca yapılan devlet
başvurularının kabul edilebilirliği ve esası hakkında karar verir.
3. Mahkeme'nin istisnai hallerde, aksine
kararları hariç, kabul edilebilirlik konusundaki kararları ayrı olarak alınır.
Madde 30
Yargılanmanın Büyük Daireye gönderilmesi
Daire önünde görülen dava, işbu Sözleşmenin ve
protokollerinin yorumu konusunda ciddi sorunlar doğuruyorsa yada sorunun çözümü
Mahkeme tarafından önceden verilmiş bir karar ile çelişkili olacak ise, Daire,
hüküm vermediği süre içerisinde, taraflar itiraz etmedikçe, yargı yetkisinden
Büyük Daire lehine vazgeçebilir.
Madde 31
Büyük Dairenin yetkileri
Büyük Daire,
1. Daireler tarafından 30. madde uyarınca
kendisine gönderilen veya 43. madde uyarınca önüne gelen, 33. veya 34. maddeler
uyarınca yapılan başvuruları ve,
2. 47. maddede öngörülen görüş bildirme
taleplerini inceler.
Madde 32
Mahkeme'nin yargı yetkisi
1. Mahkeme'nin yargı yetkisi, 33., 34. ve 37.
maddeler uyarınca kendisine intikal eden, işbu Sözleşmenin ve protokollerinin
yorumu ve uygulanmasına ilişkin tüm konuları kapsar.
2. Mahkeme'nin yargı yetkisinin olup olma dışı
hakkında ihtilaf durumunda, karar Mahkemeye aittir.
Madde 33
Devlet başvuruları
Her Yüksek Sözleşmeci Taraf, işbu Sözleşme ve protokolleri hükümlerine
vaki ve kendisinin diğer Yüksek Sözleşmeci Tarafa isnat edilebileceğine kanaat
getirdiği herhangi bir ihlalden dolayı Mahkeme'ye başvurabilir.
Madde 34
Kişisel başvurular
İş bu Sözleşme ve Protokollerinde tanınan
hakların Yüksek Sözleşmeci Taraflardan biri tarafından ihlalinden zarar gördüğü
iddiasında bulunan her gerçek kişi, hükümet dışı her kuruluş veya kişi grupları
Mahkeme'ye başvurabilir. Yüksek Sözleşmeci Taraflar, bu hakkın etkin bir şekilde
kullanılmasına hiçbir suretle engel olmamayı taahhüt ederler.
Madde 35
Kabul edilebilirlik koşulları
1. Uluslararası Hukukun genel olarak kabul
edilen prensiplerine göre, ancak iç hukuk yollarının tüketilmesinden sonra ve
kesin karardan itibaren altı aylık süre içinde Mahkemeye başvurulabilir.
2. Mahkeme, 34. madde uyarınca sunulan herhangi
bir kişisel başvuruyu aşağıdaki hallerde kabul etmez:
a. Başvuru imzasız ise veya;
b. Başvuru Mahkeme tarafından daha önce
incelenmiş veya uluslar arası diğer bir soruşturma veya çözüm merciine sunulmuş
başka bir başvurunun konusuyla esas itibariyle aynı ise ve yeni olaylar
içermiyorsa.
3. Mahkeme, 34. madde uyarınca sunulan herhangi
bir kişisel başvuruyu iş bu Sözleşme ve protokolleri hükümleri dışında kalmış,
açıkça dayanaktan yoksun veya başvuru hakkının suiistimali mahiyetinde telakki
ettiği takdirde, kabul edilemez bulur.
4. Mahkeme işbu maddeye göre kabul edilemez
bulduğu her başvuruyu reddeder. Yargılamanın her aşamasında bu karar
verilebilir.
Madde 36
Üçüncü tarafın müdahalesi
1. Daire ve Büyük Daire önündeki tüm davalarda, vatandaşlarından birinin
başvuran taraf olması halinde, Yüksek Sözleşmeci
Tarafın yazılı görüş sunma ve duruşmalarda bulunma hakkı vardır.
2. Mahkeme Başkanı, adaletin doğru
sağlanabilmesi amacıyla, yargılamada taraf olmayan herhangi bir Yüksek
Sözleşmeci Tarafı yazılı görüş sunma veya duruşmalarda taraf olmaya davet
edebilir.
Madde 37
Başvurunun kayıttan düşmesi
1. Yargılamanın herhangi bir aşamasında,
Mahkeme, aşağıdaki sonuçlara varılması halinde başvurunun kayıttan düşürülmesine
karar verebilir.
a. Başvuru sahibi başvurusunu takip etme
niyetinde değilse; veya;
b. Sorun çözümlenmişse veya;
c. Başka herhangi bir nedenden ötürü, başvurunun
incelenmesine devam edilmesi hususunda artık haklı bir gerekçe görmezse. (Ancak
işbu Sözleşme ve Protokollerinde tanımlanan insan haklarına riayet
gerektiriyorsa, Mahkeme başvurunun incelenmesine devam eder)
2. Mahkeme koşulların haklı kıldığı kanısına
varırsa, bir başvurunun eski haline döndürülmesini kararlaştırabilir.
Madde 38
Davanın incelenmesi ve dostane çözüm süreci
1. Mahkeme, kendisine gelen başvuruyu kabul
edilebilir bulduğu takdirde,
a. Olayları saptamak amacıyla, tarafların
temsilcileriyle birlikte başvuruyu incelemeye devam eder ve gerekirse, ilgili
Devletlerin, etkinliği için gerekli tüm kolaylıkları sağlayacakları bir
soruşturma yapacaktır;
b. İş bu Sözleşme ve Protokollerinde tanımlanan
şekliyle İnsan Haklarına saygı esasından hareketle, davanın dostane bir çözüm
ile sonuçlandırılması için ilgili taraflara hizmet sunmaya hazır olacaktır.
2. “1 .b” hükümlerine göre yürütülen süreç
gizlidir.
Madde 39
Dostane çözüme varılması
Dostane çözüme varılırsa, Mahkeme olaylarla ve
varılan çözümle sınırlı kısa açıklamayı içeren bir karar vererek başvuruyu
kayıttan düşürür.
Madde 40
Duruşmaların kamuya açık olması ve belgelere
ulaşabilme
1. Mahkeme istisnai durumlarda aksini
kararlaştırmadıkça, duruşmalar kamuya açıktır.
2. Mahkeme Başkanı aksine karar vermedikçe, Yazı
İşleri Müdürüne emanet edilen belgeler kamuya açıktır.
Madde 41
Hakkaniyete uygun tatmin
Mahkeme işbu Sözleşme ve protokollerinin ihlal
edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek Sözleşmeci Tarafın iç hukuku bu ihlali
ancak kısmen telafi edebiliyorsa, Mahkeme, gerektiği takdirde, hakkaniyete uygun
bir surette, zarar gören tarafın tatminine hükmeder.
Madde 42
Dairelerin kararları
Dairelerin kararları, 44. maddenin 2. fıkrası
hükümleri uyarınca kesinleşir.
Madde 43
Büyük Daireye gönderme
1. Bir Daire kararının verildiği tarihten
itibaren üç ay içerisinde, dava taraflarından her biri, istisnai durumlarda,
davanın Büyük Daireye gönderilmesini isteyebilir.
2. Büyük Daire bünyesinde beş yargıçtan oluşan
bir kurul, dava Sözleşme ve protokollerinin yorumuna yada uygulanmasına ilişkin
ciddi bir sorun doğuruyorsa yada genel nitelikli ciddi bir konu teşkil ediyorsa,
istemi kabul eder.
3. Kurul, istemi kabul ederse, Büyük Daire bir
hüküm ile davayı sonuçlandırır.
Madde 44
Kesin hükümler
1. Büyük Dairenin kararı kesindir.
2. Bir Dairenin kararı aşağıdaki durumlarda
kesinleşir.
a. Taraflar davanın Büyük Daireye gönderilmesini
istemediklerini beyan ederlerse veya;
b. Karardan üç ay içerisinde davanın Büyük Daireye
gönderilmesi istenmezse veya;
c. Kurul 43. maddede öngörülen
istemi reddederse.
3. Kesin karar yayınlanır.
Madde 45
Hükümlerin ve kararların gerekçeli olması
1. Hükümler, başvuruların kabul.
edilebilirliğine veya kabul edilemezliğine ilişkin kararlar gerekçelidir.
2. Hüküm, tamamen veya kısmen yargıçların
oybirliğini içermediği takdirde, her yargıç kendi ayrı görüşünü belirtmek
hakkına sahiptir.
Madde 46
Kararların bağlayıcılığı ve uygulanması
1. Yüksek Sözleşmeci Taraflar, taraf oldukları
davalarda Mahkemenin kesinleşmiş kararlarına uymayı taahhüt ederler.
2. Mahkemenin kesinleşmiş kararı, kararın
uygulanmasını denetleyecek olan Bakanlar Komitesine gönderilir.
Madde 47
Görüş bildirme
1. Mahkeme, Bakanlar Komitesi'nin istemi
üzerine, Sözleşme ve protokollerinin yorumlanması ile ilgili hukuki meseleler
üzerinde görüş bildirebilir.
2. Ancak, bu görüşler, ne Sözleşmenin 1.
bölümünde ve protokollerinde belirlenen hak ve özgürlüklerin içeriği veya
kapsamı ile ilgili sorunlara, ne de Mahkeme veya Bakanlar Komitesi'nin
Sözleşmede öngörülen bir başvuru sonucunda karara bağlamak durumunda
kalabileceği diğer sorunlara ilişkin bulunabilir.
3. Bakanlar Komitesinin Mahkeme'den görüş
bildirme talep etmek kararı Komiteye katılmak hakkına sahip temsilcilerin
çoğunluğuyla alınır.
Madde 48
Mahkeme'nin görüş bildirme yetkisi
Bakanlar Komitesi tarafından yapılan talebin,
47. maddede belirtilen görüş bildirme yetkisine girip girmediğini Mahkeme
kararlaştırır.
Madde 49
Bildirilen görüşün gerekçeli olması
1. Mahkemenin verdiği görüş gerekçelidir.
2. Mütalaa, tamamen veya kısmen yargıçların
oybirliğini içermediği takdirde, her yargıç kendi ayrı görüşünü belirtmek
hakkına sahiptir.
3. Mahkemenin mütalaası Bakanlar Komitesi'ne
bildirilir.
Madde 50
Mahkeme'nin masrafları
Mahkemenin masrafları, Avrupa Konseyi tarafından
karşılanır.
Madde 51
Yargıçların ayrıcalık ve dokunulmazlıkları
Yargıçlar vazifelerinin ifasında Avrupa Konseyi
Statüsünün 40. maddesinde ve bu madde uyarınca akdedilen anlaşmalarda öngörülen
ayrıcalık ve dokunulmazlıklardan yararlanırlar.
BÖLÜM III
Çeşitli Hükümler
Madde 52
Genel Sekreter tarafından yapılan incelemeler
Her Yüksek Sözleşmeci Taraf, Avrupa Konseyi
Genel Sekreteri'nin istemesi üzerine, bu Sözleşme'nin bütün hükümlerinin fiilen
uygulanmasının kendi iç hukukunca nasıl sağlandığı konusunda açıklamalarda
bulunur.
Madde 53
Tanınan insan haklarının korunması
Bu Sözleşme hükümlerinden hiçbiri, herhangi bir
Yüksek Sözleşmeci Tarafın yasalarına ve onun taraf olduğu başka bir Sözleşmeye
göre tanınabilecek insan haklarını ve temel özgürlüklerini sınırlayamaz, yada
onlara aykırı düşecek şekilde yorumlanamaz.
Madde 54
Bakanlar Komitesi'nin yetkileri
Bu Sözleşme'nin hiçbir hükmü, Avrupa Konseyi
Statüsü'nün Bakanlar Komitesi'ne tanıdığı yetkileri olumsuz yönde etkilemez.
Madde 55
Diğer çözüm yollarının dışlanması
Yüksek Sözleşmeci Taraflar, bu Sözleşme'nin
yorum veya uygulamasından doğan bir anlaşmazlığı, başvuru yoluyla bu Sözleşmede
öngörülenlerin dışında bir çözüme bağlamak hususunda aralarında mevcut anlaşma,
sözleşme veya bildirilerden, özel uzlaşma halleri dışında yararlanmaktan
karşılıklı olarak vazgeçmeyi kabul ederler.
Madde 56
Ülkesel uygulama
1. Her devlet, onaylama sırasında veya daha
sonra herhangi bir zamanda, Avrupa Konseyi Genel Sekreteri'ne göndereceği bir
bildirimle bu Sözleşme'nin, uluslararası ilişkilerinden sorumlu bulunduğu bütün
ülkelere veya bunlardan herhangi birine, işbu maddenin 4. Fıkrası saklı kalmak
kaydıyla, uygulanacağını beyan edebilir.
2. Sözleşme, bildirimde belirtilen ülke veya
ülkelerde, Avrupa Konseyi Genel Sekreteri'nin bu bildirimi aldığı tarihten
itibaren otuz gün sonra uygulamaya konur.
3. Bu Sözleşmenin hükümleri, sözü geçen
ülkelerde yerel şartlar dikkate alınarak uygulanır.
4. Bu maddenin birinci fıkrası uyarınca
bildirimde bulunmuş olan her devlet, sonradan herhangi bir zamanda, bildiriminde
belirtmiş olduğu ülke veya ülkelerdeki gerçek kişilerin, hükümet dışı
kuruluşların veya kişi gruplarının başvuruları konusunda bu Sözleşme'nin 34.
maddesine uygun olarak Mahkeme'nin yetkisini kabul ettiğini beyan edebilir.
Madde 57
Çekinceler
1. Bu Sözleşme'nin imzası ve onaylama belgesinin
sunulması sırasında her devlet, Sözleşme'nin belirli bir hükmü hakkında, o
sırada kendi ülkesinde yürürlükte olan bir yasanın bu hükme uygun olmaması
ölçüsünde bir çekince kaydı koyabilir. Bu madde genel nitelikte çekinceler
konmasına izin vermez.
2. Bu maddeye uygun olarak konulacak her
çekince, sözü edilen yasanın kısa bir açıklamasını içerir.
Madde 58
Feshi ihbar
1. Bir Yüksek Sözleşmeci Taraf, bu Sözleşme'yi
ancak Sözleşmeye taraf olduğu tarihten itibaren geçecek beş yıllık bir süre
sonunda ve Avrupa Konseyi Genel Sekreteri'ne altı ay önceden haber verilecek bir
ihbarla feshedebilir. Genel Sekreter bunu, diğer Yüksek Sözleşmeci Taraflara
bildirir.
2. Bu fesih işlemi, fesih in geçerli sayıldığı
tarihten önce işlenmiş ve yükümlülüklerin ihlali niteliğinde sayılabilecek olan
bir fiil dolayısıyla, ilgili Yüksek Sözleşmeci Tarafın bu Sözleşmemden doğan
yükümlülüklerinden kurtulması sonucunu doğurmaz.
3. Aynı şartlarla, Avrupa Konseyi üyeliğinden
çıkan her Yüksek Sözleşmeci Taraf, bu Sözleşmeye de taraf olmaktan çıkar.
4. Sözleşme, 56’ ncı madde gereğince
uygulanacağı beyan edilmiş olan ülkelerle ilgili olarak, yukarıdaki fıkraların
hükümleri uyarınca feshedilebilir.
Madde 59
İmza ve onay
1. Bu Sözleşme, Avrupa Konseyi üyelerinin
imzalarına açıktır. Sözleşme onaylanacaktır. Onaylama belgeleri Avrupa Konseyi
Genel Sekreteri'ne verilecektir.
2. Bu Sözleşme, on onaylama belgesinin
verilmesinden sonra yürürlüğe girecektir.
3. Sözleşmeyi daha sonra onaylayacak olan
imzacılar için Sözleşme, onaylama belgesinin verilmesinden itibaren yürürlüğe
girecektir.
4. Avrupa Konseyi Genel Sekreteri, Sözleşmenin
yürürlüğe girdiğini, Sözleşmeyi onaylayan Yüksek Sözleşmeci Tarafların
adlarını ve daha sonra gelecek olan onaylama belgelerinin verilişini bütün
Avrupa Konseyi üyelerine bildirecektir.
5. Bu Sözleşme, Avrupa Konseyi arşivlerinde saklanmak ve her iki metin de aynı
derecede geçerli olmak üzere Fransızca ve İngilizce tek bir nüsha halinde 4
Kasım 1950’de Roma'da düzenlenmiştir. Genel Sekreter bunun tasdikli örneklerini
imza eden bütün devletlere gönderecektir.
BİRLEŞMİŞ
MİLLETLER ÇOCUK HAKLARI BİLDİRGESİ
20 Kasım 1959 (RG 27.01.1995 sy. 22184)
İlke 1
Çocuk, bu Bildirgede öne
sürülen haklardan yararlanır. Her çocuk, kendisinin ya da ailesinin ırk, renk,
cinsiyet, dil, din, siyasal ya da başka bir görüş, ulusal ya da toplumsal köken,
mülkiyet, doğuş ve başka bir statü bakımından herhangi bir ayrım yapılmaksızın
bu haklara sahiptir.
İlke 2
Çocuk, özel olarak korunur,
yasalar ve başka yollarla sağlıklı ve normal biçimde, özgürlük ve saygınlık
koşullarında bedensel, zihinsel, ahlaki, manevi ve toplumsal olarak gelişmesine
olanak sağlayacak fırsat ve kolaylıklardan yararlanır. Bu amaçla çıkarılacak
yasalarda, çocuğun çıkarları önde gelir.
İlke 3
Çocuğun doğuştan başlayarak bir
isme ve vatandaşlığa hakkı vardır.
İlke 4
Çocuk toplumsal güvenlik
olanaklarından yararlanır. Sağlık içinde gelişme ve yetişme hakkı vardır. Bu
amaçla kendisine ve annesine özel bakım ve korunma olanakları sağlanır. Bu
olanaklar doğum öncesi ve doğum sonrası bakımı da içerir. Çocuğun, yeterli
beslenme, barınma, eğlenme ve sağlık hizmetlerine hakkı vardır.
İlke 5
Bedensel, zihinsel ve toplumsal
bakımdan özürlü çocuğa özel durumunun gerektirdiği gibi davranılır ve özel
eğitim ve bakım sağlanır.
İlke 6
Çocuğun kişiliğinin tam ve
uyumlu gelişmesi için sevgi ve anlayışa gereksinimi vardır. Ana-babanın bakım ve
sorumluluğu altında ve her durumda yakınlık, maddi ve manevi güvenlik ortamında
elden geldiğince yetiştirilir. Ailesiz ve yeterli destekten yoksun çocuklara
özel bakım sağlamak, toplum ve kamu makamlarının ödevidir. Çok çocuklu aile
çocuklarının korunması amacıyla devletçe ve başka kaynaklardan yardım sağlanır.
İlke 7
Çocuğun, en azından ilköğretim
aşamasında ücretsiz ve zorunlu bir eğitim almaya hakkı vardır. Çocuğa, genel
kültürünü geliştirmeye yarayacak ve eşitlik temeli üzerinde yeteneklerini, yargı
gücünü, manevi ve toplumsal sorumluluk duygusunu geliştirmesine ve yararlı bir
toplum üyesi olmasına olanak sağlayacak bir eğitim verilir.
Çocuğun eğitiminden ve
rehberliğinden sorumlu olanlar için yol gösterici ilke, çocuğun çıkarlarıdır. Bu
sorumluluk her şeyden önce ana babasınındır.
Çocuk, eğitimle aynı amaçlara
yönelik oyun ve eğlenme konusunda tüm olanaklarla donatılır; toplum ve kamu
makamları çocuğun bu haktan yararlanma olanaklarını artırmaya çaba gösterir.
İlke 8
Çocuk her durumda korunma ve
yardımdan ilk yararlanacaklar arasındadır.
İlke 9
Çocuk, her türlü ihmal, zulüm
ve sömürüye karşı korunur. Çocuk, her ne biçimde olursa olsun alım-satım konusu
olamaz.
Çocuğun, uygun bir yaş sınırına
ulaşmadan önce çalışmasına izin verilmez; hiçbir durumda sağlık ve eğitimine
zarar verecek ve bedensel, zihinsel ya da ruhsal gelişmesine engel olacak bir
işte çalışmasına yol açılıp izin verilemez.
İlke 10
Çocuk ırk, din ve başka
herhangi bir ayrımcılığı besleyen uygulamalardan korunur. Anlayış, hoşgörü ve
halklar arasında dostluk, barış ve evrensel kardeşlik ruhuyla, güç ve
yetkilerini insanlığın hizmetine sunması gerektiği bilinciyle yetiştirilir.
BM ÇOCUK HAKLARI SÖZLEŞMESİ
(Birleşmiş Milletler Genel Kurulu
tarafından "20 Kasım 1989" tarihinde kabul edilmiştir.)
Bu Sözleşmeye Taraf Devletler;
Birleşmiş Milletler Antlaşmasında ilan edilen
ilkeler uyarınca, insanlık ailesinin tüm üyelerinin, doğuştan varlıklarına özgü
bulunan haysiyetle birlikte eşit ve devredilemez haklara sahip olmalarının
tanınmasının, dünyada özgürlük, adalet ve barışın temeli olduğunu düşünerek,
Birleşmiş Milletler halklarının, insanın temel
haklarına ve bireyin, insan olarak taşıdığı haysiyet ve değere olan kesin
inançlarını Birleşmiş Milletler Antlaşmasında bir kez daha doğrulamış
olduklarını ve daha geniş bir özgürlük ortamında toplumsal ilerleme ve daha iyi
bir yaşam düzeyi sağlama yolundaki kararlılıklarını hatırda tutarak,
Birleşmiş Milletlerin, İnsan Hakları Evrensel
Bildirisinde ve Uluslararası İnsan Hakları Sözleşmelerinde herkesin, bu
metinlerde yer alan hak ve özgürlüklerden ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasal
yada başka görüş, ulusal yada toplumsal köken, mülkiyet, doğuştan veya başka
durumdan kaynaklanan ayırımlar dahil, hiçbir ayırım gözetilmeksizin yararlanma
hakkına sahip olduklarını benimsediklerini ve ilan ettiklerini kabul ederek,
Uluslararası İnsan Hakları Evrensel
Bildirisinde, Birleşmiş Milletlerin, çocukların özel ilgi ve yardıma hakkı
olduğunu ilan ettiğini anımsayarak,
Toplumun temel birimi olan ve tüm üyelerinin ve |